در سال های آغازین حکومت پهلوی اول بنا به تصمیم کارگزاران این حکومت قرار شد هر ایرانی دارای نام خانوادگی مشخصی شود و به جای استفاده از القاب و عناوین مختلف که در دوره قاجار مرسوم بود، روند مشخصی برای این کار درنظر گرفته شود. از این رو قانون سجل احوال در 14 خرداد 1304 در دوره پنجم مجلس شورای ملی به تصویب رسید. براساس این قانون مردم ایران باید حداکثر تا یک سال آینده دارای ورقه هویت شوند. براساس ماده چهارم این قانون هر رئیس خانواده باید برای خانواده خود اسم مخصوصی انتخاب کند که تمام افراد خانواده به آن اسم نامیده شوند. الزام به داشتن نام خانوادگی موجب شد تا افراد برای انتخاب آن به تکاپو بیفتند و هر فرد بر حسب علاقه خود نامی برای خود انتخاب کند. برخی با استفاده از پیشینه قومی و نژادی، بعضی با توجه به شهر و روستای محل تولد، شهرت اجداد و بزرگان خانواده، شغل و حرفه خانواده و یا ویژگی های فردی و شخصیتی نامی برای خود انتخاب کردند و گاهی نیز مامورین ثبت احوال برای یک فرد نام خانوادگی انتخاب می کردند. اکثر سیاورزی ها که از سادات این محل بودند نام خانوادگی  دو بخشی "معافی مدنی" را  برگزیدند. این انتخاب با توجه به دو نکته انجام شد. بخش اول واژه "معافی" بود که با توجه به معافیت اهالی سیاورز از مالیات و عوارض دیوانی و سربازی در دوره قاجار انتخاب شد. سادات سیاورز در دوره قاجاریه براساس فرامینی که از شاهان این سلسله دریافت می کردند از پرداخت مالیات های مختلف معاف می شدند از این رو واژه "معافی" اشاره به این معافیت ها داشت. انتخاب بخش دوم نام خانوادگی یعنی "مدنی" نیز براساس منشا و ریشه  تاریخی تعلق سادات سیاورز به اهل بیت پیامبر و زندگی پیامبر در مدینه انجام شد. به عبارت دیگر مدنی یعنی اهل مدینه یا منسوب به مدینه مانند رازی یعنی منسوب به ری یا تنکابنی یعنی منسوب به تنکابن. لازم به ذکر است که برخی دیگر از سادات سیاورز دارای فامیلی مدنی تنکابنی، بهرامی، محمدی هستند که به ریشه این نام گذاری در بالا اشاره شده است. در خصوص نام خانوادگی سایر اهالی سیاورز منتظر همکاری شما عزیزان هستیم. در صورت تمایل می توانید مطالب خودرا به ایمیل siavaraz1972@gmail.com ارسال کنید.