در هفته آخر دیماه ۹۲ یکی از بستگان نزدیکم (سید کاظم بهرامی) از دنیا رفت و در روز پنج شنبه برای شرکت در مراسم سومین روز درگذشت آن مرحوم شرکت کردم. این مراسم با مراسم سالگرد درگذشت مرحوم رضا سیدی توام بود. در طول مراسم با بسیاری از بستگان دو متوفی ملاقات کردم. در پایان مراسم با داماد مرحوم رضا سیدی یعنی آقای رمضان سیدی ملاقات و به ایشان تسلیت گفتم. دو روز بعد یعنی صبح شنبه تلفنی مطلع شدم که آقای رمضان سیدی در اثر سکته از دنیا رفت. از این خبر واقعا متاسف و شوکه شدم و در تشییع جنازه آن مرحوم شرکت کردم. مرحوم رمضان سیدی فرزند بزرگ حاج قاسم سیدی و برادر مسعود و سرگرد سعید سیدی است. برادر دیگر ایشان ایرج سیدی نیز در جنگ تحمیلی شهید شده است. مرحوم رمضان سیدی انسانی دوست داشتنی و شریف بود که مرگ او باعث تاسف شدید مردم شد و من نیز بعد از چند روز از فوتش همواره به یاد او هستم. روحش شاد. این واقعه نزدیک بودن مرگ به انسان را بیش از پیش به من یادآوری کرد و این مطلب را نیز به این دلیل نوشتم.